вторник, 12 април 2016 г.

Времето гони памети
срещнали случайно спомени
с комети е пълен таванът ти,
с комети за помени.

Има там черна кутия,
във нея аз ти оставих
лицето си, преди да го измия
и сърцето си, само по навик

Уплаших се
и молих, и крясках и виках
Уплаших се,
а само преди месец те обичах

Няма коментари:

Публикуване на коментар