вторник, 3 февруари 2015 г.

Не те ли ядосва колко света
се променя, колко животът се
спуска, колко живот се обменя,
когато ти спокойно седиш
и си пуши цигара и наивно вярваш
и невъзможно остава
душата ти, в моята алкохолна
отвара
и колко свободно се чувстваш,
когато стоим на тринадесет хиляди
километра
и не знаеш, че ще те срещна
и колко е особено чувството
да обичаш снимки и въобразени хора
и колко е трудно да намериш упора,
колко е трудно да намериш утеха
у онези, които не смееха
да мечтаят
до край.

Няма коментари:

Публикуване на коментар